Grupa Farquhar

Grupa Farquhar składa się z dwóch dużych skupisk wysp należących do zewnętrznych wysp Seszeli, położonych około 700 km od Mahé. W jej skład wchodzą między innymi Farquhar, Providence Banks i Saint Pierre, przy czym dwa pierwsze są atolami. Do grupy należy również niemal całkowicie zanurzona rafa Wizard Reef. Łączna powierzchnia wysp grupy Farquhar wynosi około 10 km², natomiast wraz z laguną zajmuje ona znacznie większy obszar – około 370 km².

Atol Farquhar

Atol Farquhar, zajmujący około 7,5 km², jest większym z dwóch atoli. Tym, co wyróżnia Farquhar, są występujące tu wydmy osiągające 10 m wysokości. Atol został odkryty w 1501 roku przez portugalskiego żeglarza João da Novę. Od 1965 roku aż do ogłoszenia niepodległości Seszeli w 1976 roku wyspa należała do Imperium Brytyjskiego. Atol tworzy łącznie dziewięć porośniętych lasem wysp, otaczających piękną lagunę, której maksymalna głębokość wynosi 14 m. Łodzie mogą wpływać do jej wnętrza przez dwa jedyne przesmyki w rafie. Na jednej z dziewięciu wysp znajduje się niewielka osada zamieszkana przez 15 osób oraz małe lądowisko. Niekiedy na wyspę mogą przybyć również turyści. Działa tu niewielki obiekt oferujący zakwaterowanie, z którego zazwyczaj korzystają naukowcy prowadzący badania dla IDC (Island Development Company). Oprócz bujnych zarośli na atolu można zobaczyć setki ptaków morskich i krabów.

Atol Providence

Atol Providence rozciąga się z północy na południe na długości ponad 30 km, a jego łączna powierzchnia wynosi 1,5 km². Do atolu należą dwie wyspy wznoszące się zaledwie kilka metrów nad powierzchnię wody: Providence Island i Cerf Island. Seychelles Island Development Company umożliwia wizyty ekoturystom zainteresowanym występującą na wyspie populacją czapli siwej. Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej IDC (Victoria/Mahé, tel. 438 46 40) lub uzyskać w różnych biurach podróży na Mahé.

St. Pierre

Około 30 km na zachód od Providence leży niemal idealnie okrągła wyspa Saint Pierre o powierzchni 1,68 km². Ponieważ stanowi ona część tak zwanego „wyniesionego atolu”, otaczają ją potężne, 12-metrowe klify rafowe, które niemal uniemożliwiają przybicie łodzią od strony morza. Wnętrze wyspy znajduje się prawie na poziomie morza. Po latach pozyskiwania guana w latach 70. XX wieku wyspa ponownie znalazła się we władaniu licznych rybitw czarnogrzbietych, które przybywają tu wczesnym latem na okres lęgowy.