Fauna
Zwierzęta Seszeli
Seszele pozostawały niezamieszkane aż do XVIII wieku, dzięki czemu powstały tu idealne warunki do rozwoju wyjątkowych gatunków roślin i zwierząt oraz innych cudów natury, z dala od zagrożeń związanych z doborem naturalnym występujących w innych częściach świata. W rezultacie archipelag zamieszkuje niezwykle różnorodna fauna, obejmująca 13 gatunków płazów, 30 gatunków gadów i 220 gatunków ptaków. Ponadto na wyspach występuje ponad 1 000 gatunków bezkręgowców, z których wiele wymaga szczególnej ochrony. Pod względem odsetka powierzchni lądowej objętej ochroną Seszele zajmują pierwsze miejsce na świecie.
Ssaki
Jedynymi ssakami występującymi na Seszelach przed przybyciem człowieka były endemiczne rudawki seszelskie. Te roślinożerne nietoperze, jak sugeruje ich nazwa, chętnie żywią się owocami, a ich ulubionym przysmakiem są mango. Mają zwężającą się głowę, nieco przypominającą psią, dlatego bywają również nazywane „latającymi lisami”. Z imponującą rozpiętością skrzydeł dochodzącą do 1 metra niemal przypominają wampiry, gdy przemykają po nocnym niebie.
Wraz z ludźmi na wyspy trafiły także inne ssaki. Należy do nich między innymi rzadki, przypominający jeża tenrek zwyczajny, który niegdyś występował wyłącznie na Madagaskarze. Dorosłe osobniki osiągają do 40 cm długości, a ich sierść jest szorstka i szczeciniasta. Zwierzęta te prowadzą zwykle nocny tryb życia, ale czasami można je dostrzec również w ciągu dnia. Zamieszkują głównie lasy oraz tereny porośnięte gęstym podszytem. Podczas poszukiwania pożywienia łatwo się płoszą, a niekiedy mogą zachowywać się agresywnie.
Ptaki
Seszele leżą daleko od jakiegokolwiek kontynentu, co zazwyczaj nie sprzyja różnorodności biologicznej. Mimo to trudno znaleźć inne wyspy o równie bogatej awifaunie: archipelag zamieszkuje około 220 gatunków, w tym 17 endemicznych gatunków ptaków lądowych. Niektóre z nich należą do najbardziej niezwykłych zoologicznych rzadkości na świecie.
Taką różnorodność można wyjaśnić długotrwałym procesem ewolucji. Seszele przez wiele milionów lat pozostawały odizolowane od reszty świata, co tłumaczy zarówno bogactwo gatunków ptaków, jak i niewielką liczbę tych o barwnym upierzeniu. Gatunki, które się tu osiedliły, nie musiały wykształcać szczególnie intensywnych kolorów, aby przyciągać partnerów. Na Seszelach przeważają ptaki morskie i brodzące, a gatunków żyjących i rozmnażających się na lądzie jest mniej.
Najlepszymi wyspami do obserwacji ptaków na Seszelach są Mahé, Praslin i Bird Island. Jednym z występujących tu gatunków jest papuzica seszelska o ciemnym, lśniącym upierzeniu. Zamieszkuje ona las Vallée de Mai na Praslin, prawdopodobnie jeden z najbardziej tajemniczych lasów na świecie.
Można tu również spotkać różne gatunki nektarników i drozdów. Czapla złotawa jest często widywana na targu w Victorii, natomiast zagrożona wyginięciem muchodławka seszelska (po francusku veuve) występuje obecnie wyłącznie na La Digue.
Na wyspie Frégate żyje rzadki sroczek seszelski. Ten niewielki ptak ma czarno-białe upierzenie i można go spotkać w żywopłotach oraz zaroślach wielu wyspiarskich ogrodów. Namorzynek seszelski występuje na wyspach Cousin, Aride i Denis. Jego zielono-żółto-białe upierzenie pięknie współgra z niebieskim dziobem, a śpiew jest równie urzekający. Naturalne siedliska na Seszelach mają także fregaty, których rozpiętość skrzydeł dochodzi do 2 metrów, faetony białosterne, toc-toc oraz liczne gatunki rybitw, między innymi rybitwy czarnogrzbiete i rybitwy białe. Rybitwę można wręcz uznać za narodowego ptaka — widnieje ona w logo narodowych linii lotniczych. Oprócz tych rzadkich gatunków na Seszelach żyją wróble, sowy, mewy i gołębie, takie jak błękitny gołąb seszelski czy śnieżnobiała synogarlica.
Płazy i gady
Na Seszelach występuje łącznie 13 gatunków płazów, w tym endemiczna rzekotka seszelska, która osiąga zaledwie 76 mm długości. Gatunek ten preferuje wilgotne lasy, natomiast ptychadena mascareniensis wyróżnia się ubarwieniem w różnych odcieniach brązu oraz trzema jasnymi liniami biegnącymi wzdłuż górnej części ciała.
Można tu również spotkać około 30 gatunków gadów lądowych, z których część została sprowadzona na wyspy przez człowieka. Niektóre z nich są reprezentowane na archipelagu przez kilka podgatunków. Imponujące żółwie olbrzymie przypominają żywe skamieniałości, spokojnie przemierzające tutejsze krajobrazy. Gdyby atol Aldabra nie został objęty ochroną, zwierzęta te prawdopodobnie zostałyby już całkowicie wytępione — obecnie na Aldabra żyje ich ponad 150 000. Podobnie jak manaty, żółwie te były zabijane dla smacznego mięsa, jednak w przeciwieństwie do manatów nadal można je dziś spotkać na Seszelach.
Bagna na La Digue zamieszkuje osiągający 20 cm długości żółw błotny. Niestety stał się rzadkością, ponieważ często polowano na niego, aby przyrządzać curry. W 1967 roku zakazano sprzedaży tych żółwi, przede wszystkim po to, by uniemożliwić preparatorom zabijanie ich z przeznaczeniem na pamiątki.
Podczas spacerów przez wyspiarskie lasy będą Państwu towarzyszyć odgłosy różnych gatunków jaszczurek poruszających się wśród liści. Na Seszelach można także spotkać gekony, które biegają po ścianach, a nawet sufitach w miejscach zakwaterowania, jeśli wieczorem pozostawią Państwo włączone światło. Osiągają do 10 cm długości, są niezwykle zwinne i bardzo szybkie. Przywierają do powierzchni dzięki mikroskopijnym włoskom.
Oprócz jaszczurek na wyspach żyją kameleony, scynki seszelskie oraz niewielkie, płochliwe i niejadowite węże. W wodach Seszeli występuje również kilka gatunków żółwi morskich.
Fauna morska
Wody otaczające archipelag Seszeli kryją prawdziwe bogactwo fauny. Podczas wycieczek ze snorkelingiem i nurkowaniem można odkryć imponujący podwodny świat, ale nawet brodząc przy brzegu, da się zobaczyć wiele różnych gatunków ryb.
Rafy koralowe i głębokie wody wokół Seszeli są siedliskiem kilku gatunków żółwi morskich oraz ponad tysiąca gatunków ryb. Niezrównanymi barwami wyróżniają się niebiesko-pomarańczowe ryby anioły z czarno-żółtymi pasami. Równie efektownie prezentują się podobnie pręgowane błazenki, które wraz z garbikami żyją w ścisłej symbiozie z ukwiałami. Inne ryby zagrażają tym gatunkom, przeszukując ukwiały, aby się do nich dostać. Błazenki, garbiki, antenariusy i kostery można zobaczyć nawet podczas snorkelingu tuż przy brzegu.
Drapieżne ryby, takie jak graniki, niepozorne, szare ryby chirurdzy (nazwane tak ze względu na przypominające skalpel wyrostki przy ogonie) oraz żółte ryby pęsety, wsuwają spiczaste pyski w szczeliny i niewielkie otwory w poszukiwaniu pożywienia. Niebiesko-zielone papugoryby obgryzają natomiast koralowce zębami przypominającymi dziób, a niestrawione fragmenty wydalają do oceanu w postaci piasku. Seszele zawdzięczają swoje piękne, białe piaszczyste plaże niestrudzonej pracy tych zwierząt trwającej od tysięcy lat.
Podczas podróży z Praslin na La Digue przy odrobinie szczęścia można dostrzec ryby latające. Przy rafie czają się duże seriole i graniki, a wody patroluje żarłacz białopłetwy, wypatrując zdobyczy. Występują tu również skrzydlice ogniste, lecz mimo ich efektownego wyglądu nie należy dotykać płetw. Pozornie niegroźna wydaje się także pielęgnica pawiooka, ale ryba ta porusza się w wodzie błyskawicznie i może ugryźć, dlatego nie należy podpływać zbyt blisko. Niebezpieczny bywa również fletnik, mimo jego subtelnego wyglądu. Mierzący 5–10 cm poskoczek mułowy przystosował się do życia zarówno na lądzie, jak i w wodzie — potrafi oddychać skrzelami oraz przez skórę. Te niezwykłe zwierzęta można spotkać na plażach i wśród namorzynów.
Podwodny świat Seszeli niewiele zmienił się w ostatnich dziesięcioleciach. Wynika to między innymi z faktu, że od 1973 roku kolejne obszary obejmowano ochroną, dzięki czemu duże kutry rybackie nie mogą tu prowadzić połowów. Niestety tereny wokół wysp w Parku Narodowym Sainte Anne ucierpiały wskutek budowy drogi szybkiego ruchu prowadzącej na lotnisko. Zmiana podwodnych prądów doprowadziła do zniszczenia wielu ogrodów koralowych.
