Amiranty
Około 250 km na południe od Mahé rozpoczyna się archipelag koralowych Wysp Zewnętrznych, obejmujący łącznie 73 wyspy i atole. Zajmują one powierzchnię ponad 200 000 km², co stanowi około połowy całego terytorium kraju, lecz zamieszkuje je mniej niż 2% ludności Seszeli. Jedną z większych grup wysp są Amiranty, do których należą Desroches, African Banks, Rémire, D’Arros, St. Joseph, Poivre, Étoile, Boudeuse, Marie Louise oraz Desnoeufs.
Wyspy te zostały odkryte w 1502 roku przez portugalskiego żeglarza Vasco da Gamę i nazwane „Ilhas do Almirante” (Wyspami Admirałów). W odróżnieniu od niektórych innych wysp, słynących z niezwykłych cudów natury, niewielkie wyspy Amirantów można odwiedzić nie tylko podczas jednodniowej wycieczki, ponieważ na jednej z nich działa nawet hotel. Amiranty zdecydowanie warto poznać ze względu na ich wyjątkową florę i faunę. Otaczające wyspy rafy koralowe również robią imponujące wrażenie i są siedliskiem błazenków, skrzydlic, kosterników, a także barwnych papugoryb i ukwiałów.
Desroches
Wyspa Desroches ma zaledwie 3,2 km² powierzchni i leży 230 km na południowy zachód od Mahé, pośród wysp należących do Amirantów. Dawniej słynęła z produkcji kopry, zaliczanej do najcenniejszych na Oceanie Indyjskim, natomiast w ostatnich latach zaczęto rozwijać ją z myślą o turystyce. W tym celu powstał Four Seasons Resort Desroches Island, luksusowy hotel oferujący około 80 pokoi. Mogą stąd Państwo wyruszyć na piesze lub rowerowe zwiedzanie wyspy, a także na wycieczki na niektóre z sąsiednich wysp. Ponadto dostępne są spływy kajakowe, gra w tenisa oraz zajęcia kulinarne. Jak już wspomniano, wyspa jest prawdziwym rajem dla miłośników nurkowania. Desroches leży na pierścieniu podwodnego atolu, którego tunele, wąwozy i szczeliny opadają w głąb oceanu, tworząc fascynującą scenerię podwodnych wypraw. Najlepsze warunki do nurkowania panują od listopada do maja. Osoby zainteresowane mogą również wziąć udział w kursie nurkowania prowadzonym przez hotelową szkołę nurkową.
Linia brzegowa wyspy ma łącznie 14 km długości i niemal w całości składa się z drobnego, białego piasku. Do przystani na wyspie pięć razy w tygodniu dociera połączenie z Mahé, dzięki czemu Desroches jest najłatwiej dostępną wyspą Amirantów, a zarazem głównym węzłem komunikacyjnym tej grupy. Z latarni morskiej po wschodniej stronie wyspy rozpościera się wspaniały widok na ocean. Wyspa jest siedliskiem wielu gatunków ptaków, w tym tkacza seszelskiego, rybitwy białej i synogarlicy zebrowanej. Na tutejsze plaże przypływają także żółwie, aby składać jaja. Wyspa otrzymała swoją nazwę w 1771 roku za sprawą Chevaliera de Roslan, kapitana statku L'Heure du Berger, który pragnął upamiętnić Chevaliera des Roches, ówczesnego gubernatora Iles de France et de Bourbon, czyli dzisiejszego Réunion.
African Banks
Piaszczyste ławice African Banks, porośnięte niskimi krzewami, zajmują łącznie 10 km² i stanowią prawdziwą ostoję dla tysięcy ptaków morskich. Pochodzenie nazwy wyspy nie jest do końca jasne, wiadomo jednak, że w 1797 roku odkrył ją admirał Willaumez, który miał nazwać ją Ilots Afraicains. Około 10 km na północny zachód od wyspy znajduje się wyjątkowo płytki i niebezpieczny dla statków obszar oceanu, znany jako Lady Denison Pender Sandbank.
Rémire
Rémire, znana również jako Eagle Island, jest najbardziej na północ wysuniętą zamieszkaną wyspą Amirantów i ma zaledwie 0,27 km² powierzchni. Ta owalna wyspa jest gęsto porośnięta roślinnością, lecz tylko w nielicznych miejscach wznosi się na więcej niż 3 m n.p.m. Dawniej pozyskiwano tu guano oraz uprawiano palmy kokosowe i warzywa. Obecnie na wyspie działa niewielki hotel, a ponadto znajduje się tu pas startowy o długości 457 m. Przez długi czas Rémire służyła prezydentowi kraju jako miejsce weekendowego wypoczynku. Około 3 km na północny wschód od wyspy leży rafa Rémire, zajmująca w przybliżeniu 10 km².
D’Arros i atol St. Joseph
D’Arros oraz atol St. Joseph, wraz z jego wyjątkowym pierścieniem mniejszych wysepek, należą do dawnej irańskiej rodziny królewskiej. Do 2012 roku właścicielką D’Arros była Liliane Bettencourt, dziedziczka koncernu L'Oréal, która sprzedała wyspę za 60 mln dolarów amerykańskich. Na wyspie znajduje się niewielki pas startowy oraz hotel. Oba te miejsca są siedliskiem licznych burzyków klinosternych i innych gatunków ptaków, natomiast największą wyspę atolu porastają kazuaryny. Dawniej rosłyby tu palmy kokosowe.
Poivre
Poivre to również atol, położony około 38 km na południowy zachód od atolu Desroches. Dawniej znajdowały się tu plantacje palm kokosowych i wanilii, a wyspa pozostaje zamieszkana do dziś. Cała platforma rafowa, na której leży atol, ma powierzchnię ponad 20 km².
Étoile i Boudeuse
Étoile jest niemal całkowicie pozbawiona roślinności i zajmuje zaledwie 0,01 km². Ta płaska wyspa wznosi się jedynie 5 m n.p.m. Podobnie jak Boudeuse, pozostaje niezamieszkana. Obie wyspy są miejscami lęgowymi rybitwy brunatnej.
Marie Louise i Desnœufs
Marie Louise i Desnœufs były niegdyś wykorzystywane do pozyskiwania guana. W latach 80. XX wieku podjęto próbę rozwoju turystyki na Marie Louise i w tym celu zbudowano na wyspie kilka niewielkich domów. Wprowadzono jednak ograniczenia dotyczące ruchu lotniczego w jej okolicy, ponieważ liczne ptaki przelatujące nad tym obszarem sprawiały, że lądowanie samolotem było niemożliwe lub co najmniej niebezpieczne. Ze względu na skaliste wybrzeże utrudnione jest także dotarcie łodzią na tę wznoszącą się zaledwie 3 m n.p.m. wyspę. W rezultacie na stałe mieszka tu tylko kilka osób. Na północnym wybrzeżu Desnœufs znajduje się kilka budynków, z których okresowo korzystają naukowcy i badacze, zwłaszcza zajmujący się licznymi gatunkami ptaków morskich odbywających na wyspie lęgi.
