Victoria
Stolica Seszeli
W północno-wschodniej części Mahé, ograniczona z jednej strony stromymi zboczami gór, leży stolica Republiki Seszeli. Na pierwszy rzut oka trudno dostrzec, jak ważną rolę miasto odgrywa jako kulturalne i administracyjne centrum kraju. Znajdują się tu zaledwie 24 ulice, co dobrze oddaje zarówno kameralny charakter Victorii, jak i spokojny rytm życia Seszelczyków. Duch maksymy „Piękno działa w ciszy” przenika całe miasto, dlatego próżno szukać tu wielopoziomowych parkingów, neonów czy innych przejawów ostentacji. W mieście działają nawet tylko dwie sygnalizacje świetlne! Mimo to Victoria, licząca około 25 000 mieszkańców, pozostaje największą miejscowością na Seszelach i jedynym miastem w kraju. Jej początki sięgają 1778 roku i okresu francuskiego osadnictwa, natomiast obecną nazwę nadali jej później Brytyjczycy na cześć królowej Wiktorii.
Dziś ta niegdyś spokojna osada znacznie się rozwinęła. Znajduje się tu niewielki, tętniący życiem targ, na którym sprzedawane są ryby, owoce i warzywa, a także restauracje, biura, banki oraz sklepy. Od wschodu Victoria otwiera się na port i ocean, gdzie znajduje się Morski Park Narodowy Sainte Anne. Przy New Pier cumują statki wycieczkowe, duże frachtowce i tankowce, ponieważ jest to główny port handlowy kraju. Seszele eksportują między innymi przyprawy, wanilię, kokosy, olej kokosowy, mydło, tuńczyka oraz korę cynamonową. W aglomeracji Victorii znajduje się wiele udogodnień i atrakcji, w tym międzynarodowe lotnisko, ogród botaniczny, uniwersytet, muzea, obiekty sakralne, biura firm turystycznych, linii lotniczych i banków, a także kino oraz sklepy.
W zabudowie miasta dominują kamienne i drewniane domy z początku XX wieku, których barwne fasady, okiennice i balustrady tworzą malowniczą scenerię. Podczas spaceru ulicami obok tych budynków z pewnością wyczują Państwo aromaty rozmaitych przypraw, często dobiegające z niewielkich sklepów spożywczych, w których można uzupełnić zapasy. Rano około 8:00 oraz po południu około 16:00 Victoria wyraźnie ożywa. Wiele osób robi wówczas zakupy lub spotyka się przy kawie. Ten ruch nie trwa jednak długo, ponieważ o 17:00, a najpóźniej o 18:00, większość lokali zamyka okiennice, a stolica Seszeli powoli cichnie. Wieczór mogą Państwo zakończyć egzotycznym koktajlem w niewielkim barze lub przy porcie albo skorzystać z rozrywek oferowanych przez klub nocny czy salon automatów do gier.
Victoria ma dwa główne centra. Pierwsze z nich skupia się wokół Clock Tower, repliki wieży zegarowej przy Vauxhall Bridge w Londynie i jednego z symboli Seszeli, stojącej pośrodku północnego ronda. W tej okolicy, przy Independence Avenue, znajdują się banki, poczta, Pałac Sprawiedliwości oraz bar szybkiej obsługi Pirates Arms.
Niemal naprzeciwko mieści się Muzeum Narodowe, a nieco dalej przy tej samej ulicy działają biura podróży i centrum informacji turystycznej, w którym można otrzymać mapy szlaków pieszych. Drugie centrum rozciąga się wokół targu Sir Selwyn Selwyn Clarke, oddalonego o około 5 minut spacerem od wieży zegarowej. Zdecydowanie warto odwiedzić to miejsce, zwłaszcza wcześnie rano w sobotę, gdy targ tętni życiem, a na straganach pojawiają się ryby, przyprawy i egzotyczne owoce.
Z targu proszę skierować się na północ ulicą Revolution Avenue, przy której czekają kolejne bary szybkiej obsługi, biura podróży oraz duży supermarket. Droga prowadzi z miasta przez przełęcz St. Louis, a następnie krętymi zakrętami schodzi do Beau Vallon. Z położonego na wysokości około 300 metrów punktu można podziwiać Victorię podczas spaceru poniżej szczytu gór Trois Frères.
Dzięki rekultywacji terenu w północnej części basenu portowego powstały nowe obszary, na których zbudowano duży kompleks sportowy, korty tenisowe, centrum pływackie oraz halę wielofunkcyjną. W sąsiedniej dzielnicy Roche Caiman powstało przy tym około 2 000 lokali mieszkalnych, których szybko rozwijające się miasto pilnie potrzebowało. Inwestycja pomogła również ograniczyć zabudowę górzystych obszarów Mahé. Położona na południe od Victorii Eden Island jest bardziej ekskluzywnym odpowiednikiem tej nowej dzielnicy mieszkalnej. Wyróżnia się współczesną architekturą, luksusowymi willami, eleganckimi barami i restauracjami, mariną oraz centrum handlowym.
Victorię bez wątpienia warto poznać bliżej. Poniżej przedstawiamy kilka miejsc, które przybliżają turystom fascynującą kulturę i historię Seszeli.
Świątynia Arul Mihu Navasakthi Vinayagar
Jednym z najczęściej odwiedzanych i fotografowanych miejsc na Seszelach jest barwny, bogato zdobiony dach hinduistycznej świątyni boga Vinayagara. Ten kolorowy obiekt przy Quincy Street został wzniesiony w 1992 roku i służy jako miejsce kultu około 5 000 hinduistów mieszkających w Victorii. Poza godzinami ceremonii można zwiedzić niewielką świątynię, pod warunkiem zdjęcia obuwia i pozostawienia go przy wejściu.
Cmentarz Bel Air
Przy Bel Air Road znajduje się teren z niszczejącymi grobowcami i sarkofagami, w których spoczęli mieszkańcy Victorii z pierwszych lat istnienia miasta. Wśród nich miał znajdować się legendarny „Olbrzym z Bel Air”. Według opowieści już w wieku 16 lat mierzył niemal 3 metry, potrafił samodzielnie przenosić duże łodzie rybackie i podnosić worki ryżu jednym palcem. Jego grób znajduje się w centralnej, położonej nieco wyżej części nekropolii, a cały cmentarz ma status narodowego zabytku Seszeli.
Pomnik Dwusetlecia
Pomnik znajduje się na Freedom Square, na wschodnim krańcu Independence Avenue. Składa się z trzech par rozpostartych białych skrzydeł i został wzniesiony w 1978 roku z okazji 200-lecia Victorii. Jego autorem jest włoski artysta Lorenzo Appiani, który mieszkał wówczas na Seszelach. Trzy skrzydła symbolizują pochodzenie mieszkańców Seszeli i reprezentują trzy kontynenty tworzące kulturowe dziedzictwo kraju: Afrykę, Europę i Azję.
Clock Tower
Pośrodku skrzyżowania Independence Avenue i Albert Street stoi Clock Tower (po francusku: l’Horloge, po kreolsku: Lorloz), będąca dziś symbolem stolicy kraju. Wzniesiono ją w 1903 roku na cześć królowej Wiktorii. Choć często nazywana jest „Małym Big Benem”, w rzeczywistości jej pierwowzorem była mniej znana londyńska wieża zegarowa, która od 1897 roku stoi na skrzyżowaniu Victoria Street i Vauxhall Bridge Road. Ówczesny gubernator zobaczył zegar podczas wizyty w Londynie i zlecił wykonanie jego mniejszej kopii. Ciekawą cechą zegara jest to, że o pełnej godzinie wybija dwukrotnie zamiast raz. Zainspirowało to refren piosenki „Powrót na Seszele, gdzie zegar wybija dwa razy”.
Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Największy kościół katolicki na Seszelach, zbudowany w 1892 roku i odnowiony w połowie lat 90. XX wieku, wznosi się na niewielkim wzniesieniu na obrzeżach miasta. Projekt katedry nawiązuje do koncepcji seszelskiego architekta Gilberta Frichota, natomiast tabernakula i drzwi zaprojektował rzeźbiarz Egbert Marday. Przez witraże budynku, otoczonego pięknym ogrodem, przenikają intensywne barwy. Obok katedry znajduje się dwupiętrowy dom księży La Domus, zbudowany w 1934 roku. Budynek wykonano z granitu i bez wątpienia można go uznać za jeden z najbardziej imponujących na Seszelach. Kościół oferuje cichą przestrzeń sprzyjającą zadumie, położoną niedaleko gwarnego targowiska. Przychodzą tu przede wszystkim kobiety, aby się modlić lub składać kwiaty. Dzwonnica za budynkiem pochodzi z 1898 roku, a niewielki sąsiedni dom zbudowano w 1933 roku. Sam kościół może pomieścić około 700 wiernych.
Kenwyn House
Obok budynku Cable & Wireless znajduje się Kenwyn House, odrestaurowany z zachowaniem pierwotnego stylu i niewątpliwie stanowiący jeden z najpiękniejszych przykładów francuskiej architektury kolonialnej. Wewnątrz mieści się ekskluzywny sklep z pamiątkami, w którym można kupić cenne przedmioty, takie jak południowoafrykańska biżuteria, a w galerii sztuki organizowane są wystawy seszelskiego malarstwa.
Meczet w Victorii
Na Mahé harmonijnie współistnieją wyznawcy wielu religii, czego przykładem jest ten niewielki meczet w Victorii. Pozłacana kopuła budynku efektownie kontrastuje z otaczającą go zielenią.
Narodowe Muzeum Historii
Można tu dowiedzieć się więcej o historii i rozwoju miasta. W nowoczesnym budynku Biblioteki Narodowej prezentowane są między innymi prehistoryczne mapy, dawna broń palna oraz inne przedmioty codziennego użytku.
Narodowy Ogród Botaniczny
Ten zielony klejnot miasta zdecydowanie powinien znaleźć się w planie każdej wizyty na Mahé. Można tu poznać różnorodne gatunki seszelskiej flory, a także zobaczyć przedstawicieli miejscowej fauny. Przy wejściu dostępna jest broszura opisująca rodzime i sprowadzone z zagranicy rośliny — łącznie około 500 okazów, w tym 40 gatunków palm. Na dokładne zwiedzenie całego ogrodu warto przeznaczyć 1–2 godziny.
Wśród interesujących okazów znajdują się drzewa chlebowca, papai i gałki muszkatołowej, tamaryndowiec indyjski, egzotyczne rośliny ozdobne oraz oczywiście słynna palma Coco de Mer. Rozległy ogród orchidei obejmuje 150 różnych gatunków, natomiast w wyżej położonych częściach ogrodu można obserwować rodzime ptaki i nietoperze. Trasa zwiedzania kończy się przy dużym wybiegu zamieszkiwanym przez olbrzymie żółwie z Aldabra.
Ogród został założony w 1901 roku przez botanika Paula Duponta z Mauritiusa, który chciał zwrócić uwagę na dominację monokulturowych upraw kokosów i wanilii na Seszelach. Obecnie ten zajmujący 10 000 m² zielony azyl wspiera ochronę różnorodności biologicznej. Rośliny sprowadzone przez Duponta stanowią podstawę dzisiejszego ogrodu, położonego przy Mont Fleuri Road, na południe od miasta. W jego najwyżej położonej części można kupić gorące i zimne napoje, a także zjeść obiad lub kolację.
Budynek Biblioteki Narodowej
W nowoczesnym budynku ze stali i szkła, położonym na rogu Francis Rachel Street i 4th June Avenue, mieści się bogato wyposażona biblioteka. Osoby, które chciałyby zgłębić historię, geografię, kulturę lub literaturę Seszeli w klimatyzowanym wnętrzu, powinny uwzględnić to miejsce w planie zwiedzania. Archiwum jest dostępne dla zwiedzających od 1995 roku, a wstęp jest bezpłatny.
Seszelskie Muzeum Historii Naturalnej
Obok głównego urzędu pocztowego przy Independence Avenue znajduje się niewielkie muzeum, w którym zgromadzono repliki, ilustracje, rośliny i spreparowane zwierzęta. Choć wystawa nie należy do szczególnie porywających, osoby zainteresowane historią lub geografią znajdą tu coś dla siebie: modele statków, mapy, fotografie, rysunki oraz dokumenty z różnych okresów historycznych. Prawdopodobnie najważniejszym eksponatem jest tak zwany „Pierre de Possession”, czyli „Kamień przejęcia”. Ustawiono go w 1756 roku jako symbol objęcia Seszeli w posiadanie przez francuską rodzinę królewską. Innym eksponatem jest liczący 180 milionów lat fragment granitu, odkryty w 1981 roku podczas próbnych odwiertów w poszukiwaniu ropy naftowej. Stanowi on dowód na to, że skały Seszeli i płaskowyż, na którym leżą wyspy, należą do najstarszych formacji na Ziemi. Wspiera również teorię, zgodnie z którą wyspy były niegdyś częścią superkontynentu Gondwany.
UWAGA: Muzeum Historii Naturalnej jest obecnie zamknięte z powodu prac remontowych.
State House
Około 200 m na zachód od Wieży Zegarowej znajduje się brama wjazdowa, za którą rozciąga się bujny, starannie zaprojektowany ogród, a także wzniesiony w 1913 roku State House. Dawniej budynek był rezydencją brytyjskich gubernatorów, natomiast od lat 70. XX wieku pełni funkcję domu i miejsca pracy prezydenta, dlatego zazwyczaj można oglądać go jedynie z oddali. Czasami warto jednak poprosić o pomoc jedną z miejskich agencji turystycznych, aby spróbować zobaczyć go z bliższej perspektywy — panująca na terenie posiadłości malownicza atmosfera jest wyjątkowa. Na przestrzeni lat goście rządu przekazywali rozmaite podarunki, w tym kwiaty, krzewy i drzewa. Wszystkie znalazły tu swoje miejsce i są pieczołowicie pielęgnowane.
Katedra św. Pawła
Kościół ten znajduje się przy Revolution Avenue, naprzeciwko Wieży Zegarowej. Jest najstarszą i największą świątynią anglikańską na Seszelach, a zarazem uznaje się go za drugi symbol archipelagu. Konsekrowany w 1859 roku przez pierwszego anglikańskiego biskupa Mauritiusa i odnowiony na początku XXI wieku, obecnie mieści 800 osób — dwa razy więcej niż wcześniej. Od 1920 roku Seszele i Mauritius mają wspólną diecezję, a katedra św. Pawła jest drugą siedzibą biskupa.
Targ Sir Selwyn Selwyn Clarke
Jedno z dwóch „centrów” Victorii rozciąga się przez środek miasta, w cieniu rozłożystego drzewa mango, wokół targu Sir Selwyn Selwyn Clarke. Targ, zbudowany w 1840 roku, nazwano na cześć francuskiego gubernatora, który własnoręcznie przygotował stoiska, aby miejscowi rolnicy i rybacy mogli sprzedawać na nich swoje towary. Obecnie mają one bardziej komercyjny charakter i rzadko są prowadzone przez samych rolników – zwykle handlują tu kupcy. Już od wczesnych godzin porannych targ tętni życiem, a stoiska wypełniają owoce, warzywa, przyprawy i wyroby rękodzielnicze. Barwne, aromatyczne ekspozycje oferują limonki, banany, papaje, mango, marakuje, gujawy, ananasy, bataty, bakłażany, owoce chlebowca, ryby, papryczki chili, anyż gwiazdkowy, tamaryndowiec, cynamon, laski wanilii, kapelusze, kosze, rzeźby, pocztówki, odzież i wiele innych produktów. Z pierwszego piętra można obserwować gwarne targowisko, a także odwiedzić sklepy z pamiątkami i stoiska z rękodziełem. Znajduje się tam również przyjemna kawiarnia, w której podczas śniadania lub lekkiej przekąski w porze lunchu można chłonąć intensywne kolory, dźwięki i zapachy targu.
UWAGA: Ze względu na prace remontowe targ mieści się obecnie w budynku dawnego supermarketu STC przy Albert Street.
Następny rozdział: Morski Park Narodowy Ste Anne
