Miesiąc miodowy w bajecznej scenerii

Na początek zdecydowaliśmy się spędzić 6 dni na Mahé. Choć znajomi podpowiadali nam, że na innych wyspach są znacznie piękniejsze plaże, świadomie wybraliśmy Mahé — największą wyspę Seszeli, na której można nieco więcej zwiedzać i wędrować niż na pozostałych wyspach. Dla nas, jako miłośników aktywnego wypoczynku, było to bardzo ważne.

Dzień 1:
Na szczęście lecieliśmy nocą i dotarliśmy na miejsce rano. Następnie wynajętym samochodem pojechaliśmy do hotelu. Każdemu, kogo nie odstrasza ruch lewostronny, polecam wynajęcie auta. Zapewnia ono większą swobodę i pozwala dotrzeć do wszystkich wspaniałych zakątków oraz plaż na wyspie. Zatrzymaliśmy się w Valmer Resort, gdzie jako nowożeńców powitano nas butelką wina musującego i talerzem owoców. Zdecydowanie mogę polecić ten resort. Z pokoju typu Ocean View Suite mieliśmy piękny widok na pobliską zatokę Baie Lazare.

Wciąż byliśmy nieco zmęczeni po locie, dlatego dzień przyjazdu spędziliśmy spokojnie, odpoczywając przy basenie i na malowniczej plaży Baie Lazare. Wieczorem pojechaliśmy jeszcze na Petite Anse. To bardzo piękna plaża, szczególnie urokliwa wieczorem, gdy można stąd podziwiać zachód słońca. Inna para podpowiedziała nam również, że są tam znakomite warunki do snorkelingu.

Dzień 2:
Następnego dnia pojechaliśmy do Victorii, stolicy wyspy. Ponieważ mieszka tu zaledwie 26 000 osób i nie ma aż tak wielu atrakcji, wszystkie najważniejsze miejsca można bez trudu zobaczyć podczas krótkiego spaceru. Przyjechaliśmy tam jednak przede wszystkim po to, by w punkcie informacji turystycznej zdobyć materiały dotyczące szlaków pieszych na wyspie. Nie były one jednak dostępne, a pracownicy skierowali nas do biura parku narodowego. Mieści się ono w centrum handlowym Orion, w ukryciu na 2. piętrze. Udało nam się je znaleźć wyłącznie dzięki wskazówkom pracownicy informacji turystycznej — najwyraźniej dociera tam niewielu turystów. Otrzymane bezpłatnie materiały okazały się jednak bardzo dobre. Każdej trasie poświęcona była osobna broszura zawierająca wystarczająco dużo informacji. Na początek wybraliśmy szlak „Dans Gallas”, położony przy drodze prowadzącej do Beau Vallon. Wędrówka trwa około 3 godzin i kończy się w punkcie widokowym, z którego rozciąga się piękny widok na wschodnią część Mahé.

Platforma widokowa Dans Gallas Podczas całej wędrówki nie spotkaliśmy ani jednego innego turysty. Ogólnie mieliśmy wrażenie, że od wielu dni, a może nawet tygodni, nikt tędy nie przechodził. W poprzek ścieżek wisiały więc liczne ogromne pajęczyny z pająkami wielkości dłoni, co było nieco przerażające. Pomijając pająki, trasa była całkiem przyjemna, jednak podobny widok można podziwiać z punktu widokowego położonego bezpośrednio przy Sans Soucis Road. Jeśli z powodu ograniczonego czasu muszą Państwo wybrać tylko jedną wędrówkę, warto rozważyć inną, bardziej interesującą trasę. Po zejściu ze szlaku pojechaliśmy na plażę Beau Vallon. Skorzystaliśmy również z rekomendacji SeyVillas i odwiedziliśmy Bazar Labrine, który odbywa się w każdą środę po zachodzie słońca — tutejsze zachody są naprawdę piękne. Przy rozmaitych stoiskach mieszkańcy oferują smaczne dania kuchni kreolskiej w przystępnych cenach. Zdecydowanie warto.

Dzień 3:
Następnego dnia najpierw pojechaliśmy do Baie Ternay, malowniczej zatoki, w której panują również dobre warunki do snorkelingu. Byliśmy tam przed południem, co miało tę zaletę, że trwał jeszcze odpływ i bez problemu mogliśmy dotrzeć także do lewej części plaży. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się przy wodospadzie Sauzier. Aby do niego dotrzeć, należy przez około 5 minut iść drogą odchodzącą w lewo od kościoła przy Port Launay South Beach. Wstęp nad wodospad kosztuje 25 SCR. Ostatecznie okazało się, że jest to całkiem przyjemne miejsce na piknik. Sam wodospad nie robi jednak szczególnego wrażenia, a brązowa woda — wbrew zapewnieniom mieszkańców — zdecydowanie nie zachęcała do kąpieli. Najciekawsze były ogromne krewetki, które zobaczyliśmy w sadzawce i które najwyraźniej doskonale czują się w słodkiej wodzie.
Następnie wybraliśmy się jeszcze na platformę widokową „Morne Blanc”. To szlak o długości 1 km, ale dość wymagający, a pokonanie go w obie strony zajmuje łącznie około 1,5 godziny. Trasa jest znacznie częściej uczęszczana, dlatego nie trzeba obawiać się pająków. Widok na zachodnie wybrzeże Mahé był przepiękny. Szkoda tylko, że platforma widokowa była, przynajmniej oficjalnie, zamknięta z powodu bardzo złego stanu technicznego. Niestety podczas naszego urlopu wielokrotnie przekonaliśmy się, że administracja nie dba należycie o konserwację i utrzymanie takich obiektów.

Dzień 4:
Czwarty dzień przeznaczyliśmy wyłącznie na plażowanie. Najpierw pojechaliśmy na Petite Police, a następnie na Police Bay.

Petite Police lub Anse Bazarca Na Seszelach można znaleźć znacznie piękniejsze plaże, a tutaj nie dało się również pływać. Wizyta ma więc sens przede wszystkim wtedy, gdy i tak są Państwo w okolicy — można odbyć przyjemny, krótki spacer po plażach i zrobić kilka ładnych zdjęć. Później pojechaliśmy jeszcze na Anse Intendance, bardzo piękną i długą plażę, która z powodu wysokich fal także nie zachęcała do kąpieli. Następnie ruszyliśmy na Anse Takamaka. Samochód można wygodnie zaparkować przy Chez Batista. Do hotelu należy również restauracja, w której można zjeść bardzo smaczny posiłek, podziwiając przy tym malowniczy widok na zatokę. Na terenie obiektu znajduje się też niewielki wybieg dla żółwi olbrzymich. Miałem jednak spore wątpliwości, czy jego rozmiary zapewniają zwierzętom odpowiednie warunki. Sama plaża jest naprawdę urokliwa, a jej południowy kraniec znakomicie nadaje się do snorkelingu. Kilkakrotnie udało nam się tam zobaczyć żółwia.

Dzień 5:
Piątego dnia zaplanowaliśmy wędrówkę na Anse Major.

Anse Major Zdecydowanie warto się na nią wybrać, tym bardziej że do tych zachwycających plaż można dotrzeć wyłącznie pieszo lub łodzią. Szlak rozpoczyna się za miejscowością Bel Ombre. Do plaży idzie się około 1 godziny przyjemną trasą prowadzącą wzdłuż wybrzeża. Anse Major jest również doskonałym miejscem do snorkelingu. Jeśli nie mają Państwo ochoty wracać pieszo, można skorzystać z taksówki wodnej.

Dzień 6:
Szóstego dnia pojechaliśmy na Eden Island. Publicznie dostępne są tam jedynie centrum handlowe i marina. Wizyta ma więc sens właściwie tylko wtedy, gdy chcą Państwo przeprawić się stamtąd na Cerf. Następnie ruszyliśmy wzdłuż wschodniego wybrzeża z powrotem na południe, zatrzymując się przy kilku przyjemnych plażach, a także odwiedziliśmy Jardin du Roi. Po ogrodach przyprawowych można spacerować bez opłaty za wstęp i zobaczyć wiele egzotycznych roślin, w tym palmę coco de mer.

Dzień 7–8:

Na wyspie Sainte Anne znajduje się tylko Beachcomber Sainte Anne Island, dlatego pobyt tutaj jest niezwykle ekskluzywny, ale też odpowiednio kosztowny. Ponieważ była to nasza podróż poślubna, pozwoliliśmy sobie jednak na dwa wyjątkowe dni na Sainte Anne. Jako nowożeńcy otrzymaliśmy nawet bezpłatne podwyższenie standardu wyżywienia do pełnego wyżywienia, a na powitanie ponownie czekała na nas butelka wina musującego i talerz owoców. Pobyt tutaj był spełnieniem marzeń. Traktowano nas po królewsku. Ponadto bez dodatkowych opłat oferowane są wspaniałe wycieczki, takie jak wyprawa na snorkeling czy rejs łodzią ze szklanym dnem. Jednak osoby o przeciętnych dochodach mogą sobie pozwolić na coś takiego wyłącznie z naprawdę wyjątkowej okazji.

Dzień 9–12:

Następnie udaliśmy się na 4 dni na La Digue. Spośród wszystkich wysp to właśnie La Digue spodobała nam się najbardziej. Wyspa jest bardzo mała. Wszędzie można wygodnie dotrzeć rowerem, a samochodów prawie w ogóle się tu nie spotyka. Życie na La Digue wydało mi się więc bardzo spokojne i swobodne, co niezwykle nam odpowiadało. Na La Digue zatrzymaliśmy się w La Digue Island Lodge. Obiekt nie był zły, a teren wokół niego prezentował się bardzo ładnie. Jednak w porównaniu z pozostałymi hotelami ten podobał nam się najmniej. Łazienki zdecydowanie mają już swoje lata. Wi-Fi było dostępne tylko przy basenie i w restauracji, a i tam nie zawsze działało, natomiast uprzejmość dyrektora hotelu sprawiała dość wymuszone wrażenie. Ogólnie rzecz biorąc, są to jednak zastrzeżenia do obiektu o całkiem dobrym standardzie. Hotel z pewnością nie jest zły.

Główną atrakcją wyspy jest bez wątpienia teren L'Union Estate. Wstęp kosztuje 100 SRP, a na miejscu czeka wiele ciekawych miejsc. Oprócz starego cmentarza, muzeów, zabytkowych domów, plantacji i galerii znajduje się tu także zagroda z żółwiami olbrzymimi. Przy zachowaniu określonych zasad można nawet wejść do zagrody i nakarmić żółwie, co samo w sobie jest wyjątkowym przeżyciem. Głównym powodem, dla którego przybywają tu turyści, jest jednak zdecydowanie Anse Source d'Argent — prawdziwie bajeczna plaża, przy której można również znakomicie nurkować z maską i rurką. Następnego dnia pojechaliśmy rowerami na Grand Anse.

Grand Anse Tuż przed wejściem na Grand Anse zaczyna się oznakowana ścieżka prowadząca do położonej dalej na północ Petite Anse. Za tamtejszym stoiskiem z sokami biegnie kolejna ścieżka, którą po 15 minutach można dotrzeć do Anse Cocos. Zdecydowanie warto przejść całą tę trasę. Na końcu Anse Cocos czeka naturalny basen, w którym można się wspaniale orzeźwić. Ze względu na wysokie fale tutejsze plaże raczej nie nadają się jednak do pływania.

Trzeciego dnia zarezerwowaliśmy półdniowy rejs łodzią połączony ze snorkelingiem. Wycieczkę wykupiliśmy u organizatora bezpośrednio w porcie za 50 € od osoby, wliczając napoje bezalkoholowe. Niestety nie pamiętam już nazwy firmy. Odwiedziliśmy trzy miejsca do snorkelingu w pobliżu „dużych sióstr”, przy Coco Island oraz u wybrzeży Félicité. Było to po prostu wspaniałe przeżycie, choć nieco popsuły je moje kilkukrotne spotkania z meduzami przy Coco Island. Nie zniechęciło mnie to jednak i dzięki temu udało nam się również dwukrotnie zobaczyć żółwie.

Po powrocie wsiedliśmy jeszcze na rowery i pojechaliśmy wzdłuż północnego wybrzeża aż do końca drogi. Mogę każdemu polecić tę piękną trasę. Po drodze zobaczyliśmy nawet kilka swobodnie wędrujących żółwi olbrzymich. Nie brakuje tam również urokliwych plaż. Inni turyści polecili nam bar Chez Jules, do którego później także zajrzeliśmy. Serwowane są tam bardzo smaczne soki i przekąski. To była znakomita wskazówka.

Dzień 12–16:

Ostatnim przystankiem naszej podróży był Praslin. Ponieważ wcześniej nocowaliśmy już w kilku bardzo ekskluzywnych hotelach, tym razem zdecydowaliśmy się na nieco tańszy obiekt. Nie oczekiwaliśmy więc zbyt wiele od położonego niedaleko przystani promowej Chalets Cote Mer i tym większe było nasze pozytywne zaskoczenie. Apartament był bardzo ładny, personel niezwykle sympatyczny, a jedzenie wyśmienite, choć wybór podczas śniadania nie był tak duży jak w pozostałych obiektach. Krótko mówiąc: czuliśmy się tam doskonale. Mogliśmy więc przymknąć oko na to, że nigdy nie otrzymaliśmy obiecanej bezpłatnej butelki wina do kolacji, która miała być prezentem dla nowożeńców. Największą atrakcją była dla nas Anse Lazio.

Anse Lazio, Praslin Spodobało nam się tam tak bardzo, że przyjechaliśmy na tę plażę aż przez 3 dni. Nie tylko sama plaża jest niezwykle malownicza. Było to również jedno z najlepszych miejsc do snorkelingu, jakie kiedykolwiek widziałem. Oprócz typowych ryb można tam było zobaczyć także małe, miejmy nadzieję niegroźne rekiny oraz różne gatunki płaszczek, co robiło ogromne wrażenie. Jeśli na głównej plaży jest zbyt tłoczno, po lewej stronie można dotrzeć do jej mniejszej części. Stamtąd prowadzi kolejna ścieżka na jeszcze jedną maleńką plażę. Odwiedziliśmy również „Fond Ferdinand” na południu wyspy.

Fond Ferdinand O określonych porach organizowane są tam wycieczki z przewodnikiem w cenie 150 SRP. Trasa prowadzi przez las, obok różnych palm coco de mer, i kończy się w punkcie widokowym. Wycieczka była bardzo przyjemna i niezwykle interesująca. Dlatego zrezygnowaliśmy z dodatkowej wizyty w Vallée de Mai. Prawdopodobnie zobaczylibyśmy tam po prostu to samo.